Ambassadeurs

Lees hieronder waarom Anne, Manu, Joep, Saskia, Daisy en Sasja meedoen met #flightfree2020

Anne Wesseling
Schrijver en journalist met thema’s reizen, filosofie, mindstyle en onderwijs

“Waarom ik meedoe: minder vliegen is echt een klimaatklapper. Dé manier om snel de CO2-uitstoot naar beneden te krijgen. Bovendien vind ik het een mooie uitdaging én reizen-zonder-vliegen is met stip het leukste gespreksonderwerp onder reizigers. In 2019 al weinig gevlogen, eens kijken of het volgend jaar helemaal zonder kan. Benieuwd waar het me brengt!” 

Manu Busschots
Klimaatpsycholoog en oprichter van Klimaatgesprekken

“De laatste keer dat ik vloog was in 2016. We vlogen toen naar de westkust van Amerika en hebben met eigen ogen gezien hoe klimaatverandering al om zich heen grijpt. Een deel van onze vakantie-route konden we niet nemen, omdat deze was afgesloten door bosbranden en overal in Californië hingen bordjes op om spaarzaam met water om te gaan. Het voelt dan ook helemaal niet goed meer om te vliegen in deze tijd van klimaatcrisis. Sindsdien hebben we ons al drie vakanties prima vermaakt: niet vliegen nodigde ons uit om na te denken over waar we nu echt van genieten en hoe we dat met een goed gevoel voor elkaar kunnen krijgen. Een staycation met veel afwisseling, twee Nederlandse hittegolven en sociale contacten, een treinreis naar Zuid-Spanje, en een slaaptrein naar Noord-Italie waren tot nu toe de alternatieven. Voor 2020 overwegen we een roadtrip met een Tesla, of toch weer een treinreis want die bevielen tot nu toe erg goed. De vakantie start zodra je de trein instapt met zijn vijven!”

Joep van Dijk
Klimaatwetenschapper

Om zijn klimaatimpact te beperken, reisde Joep in 2019 per zeilboot, fiets en bus naar zijn nieuwe baan in Colorado in de Verenigde Staten.

“Net als in 2019 zal ik ook in 2020 niet vliegen. Ook mijn familie zal ik pas weer zien over 2 jaar. Mijn reisplezier weegt niet zwaarder dan de leefbaarheid van onze planeet! “

Saskia Mulder
Spreker en trainer voor
De Verborgen Impact en
The social reporter

“2020 wordt voor mij het derde jaar zonder vliegen! Had je me dit drie jaar geleden verteld, dan had ik je nooit geloofd. Ik riep toen namelijk nog altijd: ‘nee, reizen geef ik nooit op! Want ik vind het te belangrijk om de wereld te kunnen ontdekken!” 1,5 maand later besloot ik om ‘in principe’ niet meer te vliegen. Wat er in de tussentijd gebeurde? Ik rekende uit hoeveel Aarde we nodig zouden hebben als iedereen zou leven zoals ik. En eerlijk is eerlijk, ik schrok me kapot van het resultaat! Het bleek dat mijn vliegreis naar Colombia eerder dat jaar me een hele planeet extra opleverde qua impact (2,9 ipv 1,9)! Ik besloot ter plekke dat ik, als ik echt serieus wilde verduurzamen, ook hier kritisch naar wilde kijken. Ik reis tegenwoordig met de trein. Ok, je komt minder snel heel ver, maar ik merk dat dat eigenlijk niet uitmaakt. Met vliegen sla je de reis eigenlijk over. Met de trein heb je vanaf het moment van vertrek al het gevoel dat je op reis bent. Bovendien is treinreizen ontzettend mindful. Ik krijg megaveel inspiratie van uit het raam staren. En je ervaart hoe groot de wereld eigenlijk is. En hoe alles met elkaar verbonden is. Laatst was ik uitgenodigd om een lezing te geven in Frankrijk. Ik ben met de trein gegaan. Van deur tot deur kostte het me maar 20 minuten extra. Ja, de prijs was hoger dan die van een vliegticket. Maar achteraf hoefde ik maar 1,5 boom te planten om mijn reis te ‘compenseren’. Als ik met het vliegtuig was gegaan waren dat er 28 geweest. Kun je nagaan hoe hoog de kosten dan waren geweest.”

© Cindy van Rees

Daisy Scholte
Reisjournalist, restjeskoker, blogger op AllDayEveryDaisy.nl en wereldreiziger

“Al van jongs af aan droomde ik ervan om op een dag alles achter me laten en de wijde wereld in te trekken. Een paar jaar geleden besloten mijn vriend en ik dat het er maar eens van moest komen. Er was alleen één probleem.. We waren thuis zo goed bezig: geen voedsel verspillen, vegetarisch eten, wel warme truien, niet stoken, fietsen en treinen, afval scheiden, duurzame boodschappen. Zo’n wereldreis met heel veel vliegtuigen zou al onze goede acties in één klap ongedaan maken. Zonde! Dus besloten we om alleen te vliegen als het echt niet anders kan. Tweeëneenhalf jaar reizen later blijkt dat één van onze beste beslissingen. Het vliegtuig is natuurlijk makkelijk en snel. Maar je slaat zoveel moois over. Op de plekken waar wij komen zien we amper toeristen. Die hangen allemaal in de lucht. We reizen net als de locals, met treinen, bussen en boten. Twintig uur in een Indiase trein is een beleving op zich en hoort er echt bij als je een goede indruk van het land wilt krijgen. In Indonesië zaten we eens in een propvolle bus toen ik allemaal gepiep van onder mijn stoel hoorde komen. Er krioelden tientallen kuikentjes! Wist je dat de langeafstandsbussen in Myanmar uitgerust zijn met grote, comfortabele stoelen en televisieschermpjes met Hollywoodfilms? Bovendien zijn ze een stuk goedkoper dan vliegen! Een ander voordeel is dat we nooit last hebben van een jetlag. We reizen immers van land naar land en hebben hooguit te maken met een uurtje tijdsverschil. En ander mooi voordeel is dat we het landschap, de mensen, de culturen en talen langzaam zien veranderen en veel meer ervaren hoezeer we allemaal aan elkaar verbonden zijn. Heel bijzonder.

Ik snap ook wel dat niet iedereen de luxe heeft om zo lang op reis te gaan als wij. Tijdens je drie weken vakantie reis je niet even met het openbaar vervoer naar Indonesië. Maar je kunt er wel voor kiezen om binnenlandse vluchten op bestemming of vliegreizen binnen Europa voortaan te vervangen door het openbaar vervoer. Zie het verplaatsen als onderdeel van de reis en het wordt vanzelf een avontuur.

Ons voornemen voor 2020? We zijn het laatste deel van onze reis begonnen in Johannesburg, Zuid- Afrika. Door Namibië, Botswana, Zimbabwe en Zambia zijn we met treinen en bussen naar Malawi gereisd. Daar vieren we het nieuwe jaar. Ons plan is om zonder te vliegen helemaal terug naar huis te reizen. Dat belooft een bijzondere reis te worden!”

Sasja de Vos
Groene blogger op De Verantwoorde praktijken van Sasja de Vos

“Hoi, ik ben Sasja, 43 jaar en schrijf sinds anderhalf jaar over duurzaam leven op mijn blog Verantwoorde Praktijken. Hoewel ik erg van reizen houd, stapte ik in 2017 voor het laatst in een vliegtuig. Ergens in mijn achterhoofd wist ik daarvoor al een tijdje dat vliegen bijzonder slecht was voor het milieu, maar op een of andere manier stak ik mijn kop in het zand. Pas toen ik mijn moeder vertelde dat ik ging bloggen over duurzaam leven en zij opmerkte dat ik dan wel eens wat minder vaak een een vliegtuig mocht stappen, besloot ik dit ook een tijdje bewust niet meer te doen. Begin 2019 nam ik me wederom voor om een jaar ‘aan de grond’ te blijven. En ook dit jaar kan ik zeggen dat het me gelukt is. Niet altijd makkelijk als ik mensen om me heen hoor vertellen over waanzinnige reizen naar Australië of Amerika. Toch voel ik me goed bij mijn keuze: als groene blogger wil ik anderen immers laten zien hoe ze kunnen helpen om een verschil te maken. Als ik zelf dan dingen doe die daar volledig tegenin druisen, kan ik beter meteen maar stoppen met schrijven, want dan maak ik mezelf compleet ongeloofwaardig. Althans: zo zie ik het. De foto waar je mij op ziet is gemaakt voor de Eurostar waarmee ik afgelopen augustus naar Engeland ging. Een heerlijke rondreis volledig gemaakt met treinen en bussen. Want misschien wist je het niet, maar rondreizen met de bus in Engeland is echt spotgoedkoop. Keertje doen!”